Skład Jury
Uniwersytet Łódzki, dyscyplina: nauki o sztuce) – członek Jury
Uniwersytet Jagielloński, dyscyplina: literaturoznawstwo – członkini Jury
Katolicki Uniwersytet Lubelski, dyscyplina: literaturoznawstwo – członkini Jury
Uniwersytet Śląski/CBEW, dyscyplina: literaturoznawstwo – członkini Jury
Uniwersytet Marii Skłodowskiej-Curie/CBEW, dyscyplina: historia – członek Jury
Uniwersytet Warszawski, dyscyplina: nauki o sztuce – członkini Jury
Uniwersytet Warszawski, dyscyplina: literaturoznawstwo – członkini Jury
Uniwersytet Jagielloński/CBEW, dyscyplina: historia – członek Jury
Uniwersytet Warszawski/CBEW, dyscyplina: historia – członek Jury
Uniwersytet Śląski/CBEW, dyscyplina: literaturoznawstwo – członkini Jury
Uniwersytet Warszawski/CBEW, dyscyplina: literaturoznawstwo – przewodnicząca Jury
Konkurs na najlepszą pracę licencjacką
Maria Raducka za pracę: „Żywot św. Tomasza Apostoła ze zbioru Nowe niebo duchowne […]: poetycki warsztat barokowego hagiografa”. Praca powstała pod opieką naukową dr hab. Agnieszki Czechowicz, prof. ucz. (Katolicki Uniwersytet Lubelski).
Uzasadnienie
Nagrodzona rozprawa wyróżnia się bardzo dobrym opanowaniem warsztatu filologicznego i tekstologicznego oraz wysokim poziomem kompetencji badawczych. Autorka w sposób precyzyjny i przekonujący przedstawiła argumentację dotyczącą atrybucji utworu, wykraczając poza problem enigmonimu i odwołując się do źródeł zewnętrznych, które pozwalają wiarygodnie wskazać Tomasza Nargielewicza jako autora analizowanego zbioru hagiograficznego. Istotnym walorem rozprawy jest również zamieszczony w aneksie odpis tekstu, wydobyty z rękopisu i transkrybowany
Na szczególne uznanie zasługuje wszechstronna interpretacja Żywota świętego Tomasza Apostoła, świadcząca o dobrej znajomości retoryki, dociekliwości badawczej oraz umiejętności poszukiwania i trafnego rozpoznawania źródeł inwencji utworu.
Wysoko oceniono także bibliografię przedmiotową i podmiotową – różnorodną, świadczącą zarówno o szerokim rozeznaniu w stanie badań, jak i o umiejętności świadomej selekcji materiału.
W ocenie Jury rozprawa posiada wyraźną wartość naukową oraz istotny potencjał rozwojowy i może stanowić zalążek dobrze zapowiadającej się komentowanej edycji krytycznej dzieła Tomasza Nargielewicza.
Kalina Rokosz za pracę: „Missa o 4 pro Nativitate Domini Nostri Jesu Christi ze zbiorów Krakowskiej Kapituły Katedralnej – analiza i edycja krytyczna”. Praca powstała pod opieką naukową dr. Macieja Jochymczyka (Uniwersytet Jagielloński).
Uzasadnienie
Nagrodzona rozprawa wyróżnia się nowatorskim charakterem, wysokim poziomem merytorycznym oraz bardzo dobrym opanowaniem warsztatu muzykologicznego. Autorka podjęła się zadania wymagającego zarówno kompetencji analitycznych, jak i edytorskich, przygotowując obszerną i starannie opracowaną pracę poświęconą dziełu o istotnym znaczeniu dla badań nad dawną kulturą muzyczną. Przedstawiła kontekst biograficzny i twórczość Marcina Mielczewskiego, omówiła działalność oraz repertuar kapeli rorantystów, a także poddała szczegółowej analizie sam utwór, uwzględniając problemy atrybucji oraz stan zachowania źródeł. Tak zakomponowana całość świadczy o umiejętności porządkowania materiału i konsekwentnego prowadzenia wywodu.
Wysoko oceniono również przygotowaną przez Autorkę edycję utworu. Partytura, komentarz rewizyjny, tekst słowny wraz z tłumaczeniem na język polski oraz wykaz korektur zostały sporządzone bardzo starannie i zgodnie ze standardami przyjętymi dla edycji krytycznych.
Istotnym walorem rozprawy jest także bogata bibliografia, obejmująca zarówno wcześniejsze, jak i najnowsze opracowania, co świadczy o bardzo dobrym rozeznaniu w stanie badań i umiejętności właściwego doboru literatury.
Zuzanna Pasikowska za pracę: „Przestrzeń trzech Psyche. Topika spacjalna w polskich adaptacjach opowieści Apulejusza (Marino-Anonim, Jan Andrzej Morsztyn, Anna Olimpia Mostowska)”. Praca powstała pod opieką naukową dr hab. Barbary Niebelskiej-Rajcy (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie werdyktu
Nagrodzona rozprawa wyróżnia się bardzo dobrym opanowaniem warsztatu literaturoznawczego. Choć Autorka koncentruje się na jednym aspekcie porównywanych utworów, decyzja ta okazuje się poznawczo trafna, ponieważ pozwala na skrupulatne prześledzenie i wyodrębnienie trzech rodzajów przestrzeni (miejsc ogólnych, miejsc przyjemnych i miejsc straszliwych) oraz nadaje pracy przejrzystą i uporządkowaną strukturę.
Na szczególne uznanie zasługuje zestawienie tekstów reprezentujących różne formy gatunkowe oraz odmienne założenia estetyczne. Autorka z powodzeniem porównuje dwa poematy i powieść, wykazując się przy tym metodologiczną poprawnością, dojrzałością terminologiczną oraz dużą sprawnością w zakresie opisu literaturoznawczego. Trafnie rozpoznaje konwencje i poetyki wpływające na kształt omawianych adaptacji, a w analizie XIX-wiecznej wersji autorstwa Anny Mostowskiej umiejętnie wskazuje także na nawiązania do tekstów barokowych.
Istotnym walorem pracy jest jej wartość poznawcza. Barokowe adaptacje opowieści Apulejusza są wprawdzie obecne w literaturze przedmiotu, jednak nie były dotąd szczegółowo analizowane z perspektywy kreowania przestrzeni, natomiast włączenie do badań mało znanego utworu Anny Olimpii Mostowskiej pozwoliło Autorce uzyskać nową, interesującą perspektywę badawczą. Dzięki temu rozprawa podejmuje zagadnienie dotychczas nierozpoznane, uwzględniając zarazem ponadepokowe kontynuacje i nawiązania.
Na podkreślenie zasługuje także wysoka jakość języka pracy. Wywód jest prowadzony stylem czystym, lekkim i zarazem terminologicznie precyzyjnym.
Jan Chmielewski za pracę: „«Quasi in medio capellae maioris». Ołtarz główny w warszawskim kościele pokarmelickim wobec tradycji XVII-wiecznych ołtarzy karmelitańskich i XVIII-wiecznych ołtarzy dwuplanowych w Rzeczypospolitej”. Praca powstała pod opieką naukową dr. Mariusza Smolińskiego (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie werdyktu
Wyróżniona rozprawa stanowi przykład rzetelnego i właściwie uargumentowanego studium z zakresu historii sztuki. Autor wykazał się bardzo dobrą znajomością omawianego materiału, umiejętnością krytycznej analizy wcześniejszych ustaleń badawczych oraz sprawnością w prowadzeniu wywodu naukowego.
Istotnym osiągnięciem pracy jest poddanie weryfikacji rozproszonych opinii wcześniejszych badaczy oraz wykazanie, że klucz do zrozumienia analizowanej nastawy stanowi jej zakorzenienie w tradycji ołtarzy karmelitańskich. Autor, wykorzystując ustalenia opierające się również na odkryciach konserwatorskich, zaproponował przekonującą hipotezę dotyczącą rekonstrukcji wcześniejszej nastawy z 1696 roku, a następnie ukazał jej związek z realizacją z 1749 roku. Dzięki temu praca wnosi interesujące, nowe spostrzeżenia do badań nad jednym z najważniejszych nowożytnych ołtarzy w Rzeczypospolitej z warszawskiego kościoła pokamedulskiego.
Matylda Paszkiewicz za pracę: „«Samem się wylał na próżność nietrwałego bytu» – «z nieba wziętą duszę utop w jasności». Homo meditans w emblematycznym utworze Mikołaja Krzysztofa Chaleckiego Allegoriae albo Kwiecia modł gorących (1618)”. Praca powstała pod opieką naukową prof. dr. hab. Grzegorza Raubo (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu).
Uzasadnienie werdyktu
Wyróżniona rozprawa stanowi wartościowe i ambitne studium z zakresu dawnej literatury religijnej oraz emblematyki. Autorka przedstawiła sylwetkę Mikołaja Krzysztofa Chaleckiego i jego spuściznę na tle literatury przedmiotu, a następnie przeprowadziła samodzielną analizę utworu, osadzając go przekonująco w kręgu prozy religijnej początków XVII wieku. Na szczególne uznanie zasługuje uwzględnienie zarówno kontekstu retorycznego, jak i emblematycznego, a także wydobycie znaczenia symboliki wizualnej oraz oryginalności zawartych w dziele medytacji duchowych.
Maria Pytlak za pracę: „Formacja intelektualna i wykształcenie dworzanina w świetle i księgi Il Libro del Cortegiano Baltazara Castiglione i Dworzanina polskiego Łukasza Górnickiego”. Praca powstała pod opieką naukową dr Anny Pomierny-Wąsińskiej (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie
Na uznanie zasługuje przede wszystkim wysoki poziom merytoryczny opracowania. Autorka nie ogranicza się do prostego zestawienia analizowanych fragmentów, lecz interpretuje je w sposób kompetentny, uporządkowany i przekonujący. Trafnie dobrała temat, sensownie zawężając zakres badań do pierwszej księgi oraz koncentrując uwagę na zagadnieniu formacji intelektualnej i edukacji dworzanina. Praca świadczy o dobrym przygotowaniu filologicznym, poprawności metodologicznej oraz swobodzie w korzystaniu z literatury przedmiotu i materiału źródłowego. Na szczególne podkreślenie zasługuje wykorzystanie zarówno polskiego przekładu Książki o dworzaninie, jak i włoskiego oryginału, a także oparcie wywodu na bogatej i właściwie dobranej literaturze przedmiotu.
Konkurs na najlepszą pracę magisterską
Mgr Norbert Pilarz za pracę: „Uchwała dworska na Tatary (1614) – od edycji i atrybucji do interpretacji”. Praca powstała pod opieką naukową dr hab. Aleksandry Oszczędy, prof. ucz. (Uniwersytet Wrocławski).
Uzasadnienie
Nagrodzona rozprawa wyróżnia się wyjątkową dojrzałością badawczą i skalą kompetencji wyraźnie przewyższającą wymagania stawiane pracom magisterskim. Autor wykazał się nie tylko umiejętnościami filologicznymi i tekstologicznymi, lecz również kompetencjami księgoznawczymi, językoznawczymi oraz historycznymi, dzięki czemu przeprowadzone analizy mają charakter wielostronny, pogłębiony i metodologicznie świadomy.
Na szczególne uznanie zasługuje nowatorstwo studium, polegające na przygotowaniu pierwszej krytycznej edycji utworu Uchwała dworska na Tatary, podjęciu prób rekonstrukcji uszkodzonych fragmentów tekstu oraz pogłębieniu i weryfikacji hipotez dotyczących jego autorstwa i drukarza. Autor nie poprzestaje na uporządkowaniu istniejącego stanu badań, lecz rzeczywiście go poszerza, proponując własne, przekonująco uzasadnione rozpoznania atrybucyjne i interpretacyjne. Szczególnie istotna jest reinterpretacja utworu jako tekstu silnie zakorzenionego w tradycji literatury sowizdrzalskiej, oparta na analizie tytułu, języka i konwencji gatunkowych.
Mgr Aleksandra Frączek za pracę: „Korespondencja jako źródło do badania sfery publicznej. Dawid Cassius i Jednota braci czeskich w katolickiej Rzeczypospolitej”. Praca powstała pod opieką naukową dr. hab. Macieja Ptaszyńskiego, prof. ucz. (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie
Nagrodzona rozprawa wyróżnia się wysokim poziomem merytorycznym, dojrzałością interpretacyjną oraz bardzo świadomym wykorzystaniem materiału źródłowego. Autorka konsekwentnie realizuje zapowiedziany cel badawczy, prowadząc wywód w sposób logiczny, przejrzysty i dobrze podporządkowany postawionym pytaniom badawczym. Praca ma ambicję nie tylko opisać system komunikacji wewnątrz Jednoty, lecz także uchwycić relacje między komunikacją prywatną a sferą publiczną, a także zrekonstruować ograniczoną, lecz istotną rolę wspólnoty w życiu państwa. To zamierzenie zostało zrealizowane na wysokim poziomie. Takie ujęcie poszerza dotychczasowe badania nad dziejami protestantyzmu w Rzeczypospolitej.
Wysoko oceniono również dobór i sposób wykorzystania źródeł. Podstawę rozprawy stanowi bogaty materiał rękopiśmienny z Akt Braci Czeskich, który został wykorzystany w sposób świadomy, krytyczny i dojrzały. Autorka dobrze rozpoznaje ograniczenia źródła epistolarnego oraz umiejętnie zestawia korespondencję z literaturą przedmiotu i źródłami drukowanymi. Na podkreślenie zasługuje także poprawny i staranny aparat naukowy oraz umiejętność precyzyjnego dokumentowania analizowanych listów.
Słabszą stroną wywodu jest brak wyraźnie wyodrębnionego fragmentu syntetyczno-teoretycznego, w którym wyniki analiz zostałyby mocniej skonfrontowane z przyjętym aparatem pojęciowym, a także ostrożność interpretacyjna, która miejscami osłabia siłę końcowych wniosków.
Mgr Marta Stachowicz za pracę: „Analiza sytuacji komunikacyjnej w wybranych modlitwach ze zbioru Modlitwy nabożne o różne Jana Stojeńskiego”. Praca powstała pod opieką naukową dr hab. Marty Wojtkowskiej-Maksymik, prof. ucz. (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie
Nagrodzona praca stanowi interesującą i dobrze przeprowadzoną próbę odczytania wybranych modlitw ze zbioru Jana Stoińskiego jako tekstów osadzonych w złożonej relacji między autorem, wspólnotą wiernych i Bogiem. Autorka wnikliwie przeanalizowała wybrane modlitwy, ukazując zarówno ich religijną, jak i społeczną wymowę, a zarazem trafnie wskazała na ariański charakter omawianych tekstów. Szczególną wartość ma fakt, że analizowane modlitwy nie były dotąd przedmiotem szerszych opracowań.
Jury wysoko oceniło również poziom merytoryczny rozprawy oraz kompetencje interpretacyjne Autorki. Praca pokazuje bardzo dobrą orientację nie tylko w problematyce zasygnalizowanej w tytule, lecz także w szerszych aspektach doktryny braci polskich. Dobór modlitw pozwolił uchwycić wiele istotnych kwestii związanych z życiem religijnym epoki oraz relacjami społecznymi.
Istotnym walorem pracy jest także samodzielne zmierzenie się z trudnym materiałem źródłowym. Choć zestawienie literatury przedmiotu i źródeł nie jest bardzo rozbudowane, należy docenić wykorzystanie starodruku modlitewnika, który sam w sobie stanowi materiał niełatwy w odbiorze i interpretacji. Dodatkowo wysoko oceniono aneks zawierający prawidłowo przygotowaną transkrypcję modlitw na podstawie druku z XVI wieku, co potwierdza dobre przygotowanie warsztatowe Autorki i jej umiejętność pracy ze źródłem dawnym.
Pewne wrażenie niekonsekwencji wywołuje obecność cytatów pochodzących z różnych źródeł w zasadniczej części rozprawy przy równoczesnym bardzo starannym opracowaniu aneksu, a literatura przedmiotu mogłaby zostać poszerzona o dalsze teksty religijne Stoińskiego i wybrane opracowania uzupełniające.
Konkurs na najlepszą pracę doktorską
Dr Michał Nowakowski za pracę: „Spuścizna pisarska Jana Chądzyńskiego w kontekście polskiej i europejskiej myśli politycznej i społecznej Towarzystwa Jezusowego (do połowy XVII wieku)”. Praca powstała pod opieką naukową prof. dr hab. Mirosławy Hanusiewicz-Lavallee (Katolicki Uniwersytet Lubelski), prof. dr. Roberta Maryksa (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu).
Uzasadnienie
Nagrodzona rozprawa jest dowodem znakomicie wypracowanego warsztatu filologicznego. Autor prowadzi analizę wnikliwie, z rozmachem i w perspektywie komparatystycznej, co wymagało nie tylko bardzo szerokiej znajomości literatury jezuickiej i antyjezuickiej, polskiej i europejskiej, lecz także samodzielnego przedzierania się przez trudny materiał źródłowy w języku łacińskim oraz w innych językach europejskich.
Na szczególne uznanie zasługuje nowatorski charakter rozprawy, realizujący się na kilku poziomach jednocześnie. Autor nie tylko uzupełnia badania nad biografią Jana Chądzyńskiego, lecz również po raz pierwszy podejmuje tak wnikliwą i wszechstronną analizę jego poglądów oraz spuścizny. Praca wymagała rewizji danych biograficznych, uporządkowania wiedzy o dorobku autora, stawiania i weryfikowania hipotez atrybucyjnych, a zarazem gruntownego zakwestionowania utrwalonego w literaturze przekonania o tolerancyjności Chądzyńskiego wobec protestantów. Równocześnie rozprawa przekonująco rekonstruuje jego stanowisko na tle jezuickiej myśli społecznej i politycznej, przez co realnie przekształca dotychczasowy stan badań.
Wyjątkową wartość pracy stanowi także podstawa źródłowa i sposób jej opracowania. Autor w pełni wykorzystał rękopisy i starodruki dostępne w języku łacińskim, polskim i kilku językach europejskich.
Jury wysoko oceniło również konstrukcję i jakość wywodu naukowego. Praca została napisana znakomitym językiem, niemal bezbłędnym pod względem formalnym, a zarazem komunikatywnym.
O najwyższej ocenie tej rozprawy przesądza fakt, że łączy ona wszystkie najważniejsze walory wyróżniającej się pracy doktorskiej: rozległość i trudność materiału, pełne opanowanie warsztatu, samodzielność badawczą, zdolność do rewizji utrwalonych przekonań. Wnosi też rzeczywisty, trwały wkład w stan wiedzy nad Janem Chądzyńskim oraz nad kulturą intelektualną jezuitów w epoce nowożytnej.
Dr Tadeusz Rubik za pracę: „Biblia Wujka, Rabba i Grodzickiego: historia jezuickiego przekładu (ok. 1579-1599) w kontekście kulturowym epoki”. Praca powstała pod opieką naukową prof. dr hab. Aliny Nowickiej-Jeżowej (Uniwersytet Warszawski) i dr hab. Izabeli Winiarskiej-Górskiej, prof. ucz. (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie
Autor podjął temat wyjątkowo trudny i obciążony rozległą tradycją badawczą, co tym bardziej uwydatnia skalę jego osiągnięcia. Układ pracy jest logiczny i przejrzysty: pierwsze rozdziały nakreślają historyczne oraz teologiczne tło sporów o przekłady Biblii, a kolejne części konsekwentnie prowadzą do szczegółowego przedstawienia procesu powstawania i wydawania Biblii Wujka. Taka konstrukcja pozwala osadzić analizę źródłową w szerokim kontekście europejskiej kultury religijnej i intelektualnej.
Na szczególne uznanie zasługuje krytyczne i twórcze odniesienie się do dotychczasowego stanu badań. Autor nie tylko bardzo dobrze rozpoznał literaturę przedmiotu, lecz także z dużą dociekliwością poddał rewizji ustalenia poprzedników, wnosząc nowe materiały źródłowe i proponując nowe spojrzenie na problem współautorstwa jezuickiego przekładu Biblii. Praca weryfikuje utrwalone w badaniach sądy dotyczące Biblii Wujka, ukazuje złożony proces współpracy tłumaczy oraz przekonująco wpisuje problemy polskiego przekładu Pisma Świętego w szerszy kontekst europejskiej kultury religijnej, edytorskiej i polemicznej.
Jury wysoko oceniło również dobór i wykorzystanie źródeł. Rozprawa opiera się na imponującej, wielojęzycznej literaturze przedmiotu, analizowanej w sposób wnikliwy i krytyczny, a także na nowych materiałach źródłowych, które pozwalają lepiej oświetlić proces tłumaczenia Biblii oraz dzieje druku i cenzury przekładu. Autor wykazał się znakomitym opanowaniem metod tekstologicznych i bibliologicznych, a jego sposób pracy ze źródłem dowodzi pełnej kompetencji filologicznej i dużej samodzielności naukowej.
Dr Joanna Zatorska-Rosén za pracę: „Eques Polonus. Władysław Konstanty Wituski and His Book Collection at Skokloster Castle and in the Swedish National Archives”. Praca powstała pod opieką naukową prof. dr hab. Mirosławy Hanusiewicz-Lavallee (Katolicki Uniwersytet Lubelski), prof. dr Elisabeth Waghall Nivre (Uniwersytet Sztokholmski), prof. dr. Jonasa Nardina (Uniwersytet w Lund).
Uzasadnienie
Nagrodzona praca wyróżnia się precyzyjną konstrukcją logiczną, bardzo dobrą organizacją wywodu oraz wysoką kulturą analityczną. Autorka nie tylko konsekwentnie realizuje temat zapowiedziany w tytule, lecz także szczegółowo charakteryzuje i opisuje kolekcję książek zgromadzoną przez Wituskiego, co pozwala jej sformułować przekonujące wnioski dotyczące jego edukacji, zainteresowań, środowiska społecznego, mentalności i przekonań. Szczególną wartość ma konsekwentne rozwijanie założenia, zgodnie z którym księgozbiór może być traktowany jako „intelektualny pejzaż” swojego właściciela, a także umiejętne wykorzystanie glos wpisywanych do książek do odtworzenia jego formacji intelektualnej.
Na szczególne uznanie zasługuje nowatorstwo i źródłowa doniosłość pracy. Kolekcja książek Wituskiego nie była dotąd przedmiotem tak szczegółowego, systematycznego i wieloaspektowego opisu, a Autorce udało się nie tylko uporządkować wiedzę o samym księgozbiorze, lecz także wypełnić istotne luki w biografii Wituskiego. Szczególnie cenne okazało się wykorzystanie studenckich zeszytów, które pozwoliły ustalić miejsca pobierania nauk i nauczycieli Wituskiego, a tym samym uzupełnić dotychczasowy stan wiedzy o jego edukacji. Praca wnosi więc realny wkład zarówno do badań księgoznawczych, jak i do historii kultury intelektualnej.
Jury bardzo wysoko oceniło również pracę ze źródłami i jakość dokumentacji badawczej. Materiał źródłowy został przebadany wnikliwie, krytycznie i z dużą samodzielnością, a wyniki analiz prowadzą do wyraźnych, dobrze uzasadnionych konkluzji. Istotnym osiągnięciem Autorki jest sporządzenie katalogu kolekcji, który stanowi trwały i samodzielny walor rozprawy, zwiększając jej wartość dokumentacyjną oraz użyteczność dla przyszłych badaczy. Dodatkowym atutem jest także staranne opracowanie ilustracyjne, w tym dołączenie fotografii materiału.
Na podkreślenie zasługuje ponadto wysoki poziom językowy i edytorski pracy.
Dr Barbara Dzierżanowska za pracę: „Popularna pieśń ruska w kulturze Rzeczypospolitej XVII-XVIII wieku – edycja tekstów i studium zjawiska”. Praca powstała pod opieką naukową prof. dr. hab. Romana Krzywego.
Uzasadnienie
Wyróżniona rozprawa podejmuje temat trudny, ambitny i ważny istotny dla badań nad literaturą i kulturą pogranicza. Autorka przedstawiła pieśń ruską nie jako zjawisko marginalne, lecz jako ważny fenomen kulturowo-językowy, wykraczający poza tradycyjne kategorie narodowe i domagający się nowego miejsca w historii literatury popularnej XVII i XVIII wieku. Szczególną wartość pracy stanowi całościowe ujęcie zagadnienia w perspektywie historycznoliterackiej, kulturowej, językowej i genologicznej.
Jury wysoko oceniło zarówno rozległość podjętej kwerendy, jak i sposób opracowania materiału. Na szczególne uznanie zasługuje również przygotowanie obszernej edycji krytycznej korpusu pieśni ruskich, która dowodzi bardzo wysokich kompetencji w zakresie tekstologii i edytorstwa naukowego.
Dr Justyna Gałuszka za pracę: „Stanisław Stadnicki (ok. 1551-1610). Biografia polityczna”. Praca powstała pod opieką naukową dr. hab. Adama Perłakowskiego, prof. ucz. (Uniwersytet Jagielloński).
Uzasadnienie
Autorka podjęła ambitne zadanie napisania nowej biografii postaci silnie obciążonej utrwalonym w historiografii i kulturze obrazem, a następnie przekonująco ten obraz skorygowała, rekonstruując aktywność Stanisława Stadnickiego na tle przełomowych wydarzeń politycznych końca XVI i początku XVII wieku. Szczególnie interesujące są partie poświęcone edukacji Stadnickiego oraz jego aktywności politycznej od czasu trzeciego bezkrólewia po rokosz sandomierski, a także sposób osadzenia bohatera w relacjach z najważniejszymi bohaterami życia publicznego, zwłaszcza z Janem Zamoyskim.
Jury doceniło także dobór i wykorzystanie źródeł. Wobec braku zachowanego archiwum rodowego Autorka sięgnęła do podstawowych źródeł epoki dotyczących życia społeczno-politycznego, w tym korespondencji, ksiąg grodzkich i akt sejmikowych, wykorzystując je w sposób kompetentny i skuteczny.
Dr Aleksandra Kunikowska za pracę: „Recepcja antytureckiej publicystyki Bartłomieja Georgiewicza w literaturze polskiej od drugiej połowy XVI do połowy XVII wieku”. Praca powstała pod opieką naukową dr. hab. Michała Kurana, prof. UŁ.
Uzasadnienie
Na uznanie zasługuje konsekwencja, z jaką Autorka realizuje problematykę zapowiedzianą w tytule. Dwudzielny układ pracy — obejmujący część monograficzną poświęconą Georgiewiczowi oraz część recepcyjną — pozwala na przejście od rozpoznania źródła do analizy jego oddziaływania, a całość wywodu pozostaje podporządkowana jasno określonemu celowi badawczemu. Szczególną wartość ma systematyczne i drobiazgowe wykazanie zależności tekstowych i retorycznych między turcykami Georgiewicza a polską literaturą antyturecką, co pozwala zrekonstruować mechanizmy transferu idei i topiki antyosmańskiej.
Jury wysoko oceniło również nowatorstwo rozprawy. Autorka po raz pierwszy w sposób systematyczny i przekrojowy identyfikuje skalę oddziaływania pism Bartłomieja Georgiewicza na polskich autorów XVI i XVII wieku, wykorzystuje obszerny korpus źródeł, a także bogatą literaturę przedmiotu.
Dr Paulina Piotrowska-Górzkowska za pracę: „Nowożytne srebrne aplikacje z toruńskiego ośrodka złotniczego”. Praca powstała pod opieką naukową dr. hab. Ryszarda Mączyńskiego, prof. ucz. (Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika w Toruniu).
Uzasadnienie
Praca ma istotną wartość dla badań regionalnych i stanowi pionierskie, szeroko udokumentowane opracowanie ważnego zjawiska z zakresu historii sztuki i rzemiosła artystycznego Pomorza oraz Kujaw. Na szczególne uznanie zasługuje bogactwo materiału, rzetelność kwerendy oraz dobrze opracowany katalog obiektów. Jury wysoko oceniło także logiczną konstrukcję pracy, przejrzystość wywodu i poprawne wykorzystanie źródeł oraz materiału ilustracyjnego
Dr Agata Starownik-Żarnowska za pracę: „«Porządek i ozdoba rzeczy». Obraz kosmosu w Psałterzu Dawidowym Jana Kochanowskiego na tle innych dzieł poety”. ”. Praca powstała pod opieką naukową prof. dr. hab. Pawła Stępnia (Uniwersytet Warszawski).
Uzasadnienie
Na szczególne uznanie zasługuje ambitny zamysł badawczy Autorki – rekonstrukcji wpisanego w twórczość czarnoleską światopoglądu autora Psałterza dotyczącego godności człowieka oraz jego miejsca w metafizycznym porządku świata. Tak zakrojony projekt wymagał znacznej erudycji oraz umiejętności łączenia analizy historycznoliterackiej z refleksją filozoficzną i teologiczną. Szczególnym walorem pracy jest potraktowanie wizji kosmosu jako elementu spajającego Psałterz z resztą twórczości czarnoleskiej i jako ważnego klucza do rozumienia postawy światopoglądowej poety.
Praca opiera się na bardzo bogatym zapleczu źródłowym i bibliograficznym, obejmującym zarówno twórczość Jana Kochanowskiego, jak i klasyczne, średniowieczne i renesansowe piśmiennictwo filozoficzne i teologiczne inspirowane myślą platońską.
